Lucas Hamming for Kronstadt

Deze week spraken wij af met één van onze favoriete Nederlandse artists van dit moment, de talentvolle Lucas Hamming, ter ere van de lancering van onze limited edition We Are Labels x Kronstadt sweater. Lucas is nu al niet meer weg te denken uit de Nederlandse music scene en het kan wat ons betreft dan ook niet lang meer duren voordat Lucas ook op de internationale radar zit. Zijn laatste album ‘Luck Is For Suckers’ is de beste aanrader die we je op dit moment kunnen geven en daarnaast is Lucas ook genomineerd voor Esquire’s Best Dressed (stemmen kan nog, hier).

Wij spraken Lucas en vroegen hem over hoe dit allemaal begonnen is, wat zijn favoriete albums zijn, waar hij zijn inspiratie vandaan haalt en meer.


Lucas! Hi! Je bent nog behoorlijk jong en gaat nu al super goed met je muziek, optredens en dan ben je ook nog eens genomineerd voor Esquire’s Best Dressed, die je van ons natuurlijk moet winnen. Hoe is dit ooit zo begonnen?

Zingen deed ik echt al vanaf jongs af aan. Toen ik 9 was is dat eigenlijk een beetje begonnen door de muziek die mijn vader luisterde. Hij liet mij een keer iets zien van een artiest die gitaar speelde en toen dacht ik, ah ja ik wil ook gitaar spelen.

Weet je nog welke artiest dat was?

The Who! En dat was ook de eerste cd die ik van hem kreeg, maar toen moest ik wel eerst op keyboard les van m’n moeder. Vervolgens heb ik zelf maar m’n eigen gitaar gemaakt, van K’nex, waar natuurlijk geen geluid uit kwam, maar ik had nu toch een gitaar. Mijn ouders hadden gelukkig vrij snel door dat ik daar wel aanleg voor had en daarnaast vond ik het heel leuk om te doen. Toen ik vervolgens naar de middelbare school ging was het al vrij snel duidelijk dat ik naar het Conservatorium wilde en ben ik daar naartoe gaan werken. Laat ik het zo zeggen; eigenlijk ben ik dus nu wat ik vroeger ‘later wilde worden’.

Hoe gaaf is dat! Dat kunnen niet heel veel mensen zeggen, überhaupt in het leven, laat staan op je 23e al.

Mensen vragen mij weleens, ‘had je verwacht te staan waar je nu staat’ of ‘had je 10 jaar geleden verwacht wat je nu doet?’; dan zeg ik eigenlijk ja, want er was geen andere optie voor mij. Ik wilde niet studeren, alleen naar het Conservatorium, ik had simpelweg geen andere ambities. Ik ben ervan overtuigd dat als je iets echt heel graag wil, je er ook wel zal komen. Als je er echt in gelooft dan moet het mogelijk zijn.

Luister je eigenlijk nog steeds naar The Who? En wat vind je nog meer leuke bandjes?

Jazeker en daarnaast ben ik heel erg fan van de Arctic Monkeys en Oasis. Bij Oasis zijn al hun liedjes geschreven door Noël Gallagher, maar die soloplaat van hem vind ik ook heel goed en de soloplaat van Liam (Gallagher) ook. Eigenlijk luister ik naar van alles. Momenteel ben ik me een beetje aan het verdiepen in Top 40 muziek. Niet dat ik dat per sé heel leuk vind, maar als muzikant moet je ook met je tijd meegaan vind ik en daarnaast leer ik er ook van.

Wat zijn momenten of dingen waar jij je inspiratie vandaan haalt voor je liedjes en teksten?

Heel lastig, ik weet het niet precies. Ik dacht altijd ‘inspiratie dat kan je gewoon opwekken’, maar uiteindelijk is het toch wel fijn als je een soort aanleiding hebt. Meestal maak ik eerst de muziek en dan pas een tekst want als je staat te klooien op een gitaar en je neuriet er wat bij en neemt dat op, dan inspireert dat ook weer om het verder uit te werken. Dus zo werkt inspiratie voor mij ook. Maar het is niet zo dat als mijn hond overlijdt dat ik dan een liedje schrijf over m’n overleden hond ofzo. Verder word ik geïnspireerd door alles wat er in en rond mijn hoofd gebeurt en zich afspeelt, verschillende dagelijkse ervaringen en situaties. Dat neem je dan in je op en dan denk je later ineens, oh laat ik daar nu iets mee doen.

Wat grappig dat je eerst de muziek maakt en dan pas de tekst. Dat lijkt mij juist heel lastig.

Ja iedereen heeft z’n eigen manier daarin. Ik maak dan ook altijd gelijk een zangmelodie en dan op een gegeven moment roep je een woord en dan krijg je met bepaalde klemtonen een bepaald zinnetje en dat loopt dan lekker of past er goed bij en dan kan je daar weer op door.

En als we nog even teruggaan naar de muziek die je leuk vindt. Wat zijn dan drie albums die iedereen echt gehoord moet hebben? Los van die van jezelf uiteraard..

Er zijn zoveel goeie platen, bijvoorbeeld Revolver van The Beatles. Ik ben eigenlijk heel laat pas naar de Beatles gaan luisteren. Mijn leraar Popgeschiedenis op het Conservatorium had het uiteraard heel vaak over The Beatles, maar ik ben daar gewoon niet echt mee opgegroeid ofzo. Mijn vader was heel erg David Bowie fan, dus ik heb het niet vanuit huis meegekregen. Daarnaast kwam ik er ook niet echt in, want ze hadden simpelweg zoveel platen, maar ja ik luisterde wel heel veel naar Oasis en Artic Monkeys en die worden allemaal geïnspireerd door hen dus toen zei mijn leraar op een gegeven moment: ‘jij bent heel erg geïnspireerd door The Beatles maar jij weet het zelf alleen nog niet’. Toen ik begon bij Revolver en dacht ik, ja nu snap ik het. Een andere coole plaat vind ik Whatever People Say and That’s What I’m Not van Artic Monkeys en daarnaast What’s The Story Morning Glory van Oasis.

Stel je zou nu een ticket mogen boeken om ergens heen te gaan, wat zou je dan kiezen?

Eigenlijk wil ik de hele wereld nog zien! Ik ben naar Thailand geweest, ik ben kwart Indonesisch en heb daar ook opgetreden in het geboortestadje van m’n oma maar daar heb ik bijna niks van kunnen zien, want we waren zo druk bezig met promo. Daarom zou ik Indonesië wel heel graag goed willen zien. Dat was ook wel een van de mooiste dingen die ik gedaan heb. Daarnaast wil ik ook nog naar Amerika. Ik zou wel op een motor van de Oostkust naar de Westkust willen rijden.



Pictures: Milou van Hoof